Alarmerende cijfers

Lachgas kent legitieme toepassingen in zowel de medische sector als in de voedingsindustrie. De problemen in de afvalverbrandingssector ontstaan door het gebruik van lachgas als drug. Aangezien de drug sterk aan populariteit wint groeit ook de problematiek voor de afvalverbrandingssector. 
Het aantal lachgasflessen dat op het openbaar domein werd gevonden of op onze recyclageparken terechtkwam, steeg met 35% op jaarbasis tot minstens 114.806 flessen. De stijging doet zich ook voor bij ontploffingen in afvalverbrandingscentrales, want na 8 maanden in 2025 waren er bijna evenveel explosies als in heel 2024 (3.614). Dit is geen randfenomeen meer. In de zomer van 2024 ging ik op bedrijfsbezoek bij afvalverwerker Isvag. Toen sprak men over 1 à 2 explosies per week. Nu is dat 1 à 2 per dag. Wat enkele jaren geleden uitzonderlijk was, is vandaag een dagelijkse realiteit geworden. 
De impact beperkt zich niet tot veiligheidsrisico’s voor het personeel. Elke ernstige explosie leidt tot dagen stilstand van de installatie. Volgens de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten kost één shutdown gemiddeld 250.000 euro, kosten die doorsijpelen naar de afvalfactuur. Bovendien daalt de afvalverbrandingscapaciteit en de bijkomende elektriciteitsproductie.  
 

Pragmatische aanpak nodig

Zelfs met een bronaanpak zal het illegale-circuit niet volledig verdwijnen. Net daarom is een realistische aanpak nodig en dringen investeringen zich op om de afvalverbrandingssector te ondersteunen. Daarom stel ik voor om te investeren in proefprojecten die inzetten op betere inzameling én in innovatieve technologieën die de flessen snel en efficiënt kunnen detecteren alvorens ze in de oven terechtkomen. Zonder gerichte maatregelen blijven explosies, kosten en risico’s zich opstapelen en dat is een prijs die Vlaanderen zich niet kan blijven veroorloven.